ඇසතු රුක මුල
ගොයුම් බුදුන්,
පමුදිතව සම්බෝධියෙන්
මා සිහිනයක් දුටුවෙමි
වාසෙට්ඨිය,
ඉක්බිතිව එහි එක්තරා කුණපයක් විය.
මාද තවත් නිරි සතුන් බොහෝදෙනාද
ගොජුරු ලොබින් ගසා කන්නට වී
පරමෝත්කර්ෂ නිර්වාණය ඉන් සොයා
මමංකාරයේ සජ්ජායනාව,
මමය මෙය මාගේය
මගේ අසවල් දෙයය අපේය
ගසා කමින් කුණපය
අපේ බුදු හිමියනී නොවේය අන් සරණක්
නත්ථිමේ සරණං අඤ්ඤං
මම නිවනටය
වාසෙට්ඨිය පිබිදුනෙම්
කවර නම් අසුබ සිහිනයක්ද
බියව, සියොළග තෙත්ව දහදියෙන්
ඇසතු රුක මුල
ගොයුම් බුදුන්
පෙන්වීය මටම
කුණපය බුදින බොහෝ දනටද
ඒ මමය මාගේ කුණපයමය
No comments:
Post a Comment